De Naam

Were-Di, een woord die dikwijls naar een soort rechtse politiek neigt, is een oudnederlands woord en is het best te begrijpen als zijnde : Doe je best.

Grootvader zaliger zou zeggen “Weird joen”.

 

Geboortedatum

Tijdens de grote vakantie van 1954 besloten enkele ondernemende studenten een toneelstuk op te voeren gedurende de daaropvolgende winter. Met de steun van E.H. Blieck, toen onderpastoor op de St-Pietersparochie, kreeg dit plan vaste vorm en op 1 december 1954, werd onder de naam “WERE DI”, een toneelgezelschap gesticht.

De kring debuteerde op 4 januari 1955 in de zaal NOVA, nu : Patria in de Schooldreef, met de opvoering van “Vlammende Vleugels” van Will. Van den Berg, een stuk met spannende intriges onder vliegtuigpiloten (een beetje zoals Top Gun).

Het was een bescheiden begin met gestencilde programma’s, waarop zelfs geen regisseur was vermeld. Toch werd het optreden een meevaller dank zij de spelers van “het eerste uur”, t.w. Paul Herteleer, Louis Braet, Dirk Plasschaert, Roger Vlaeminck, Sylvère Declerck, Willy Lambert, Willy Lamote,  Marcel Decraemer, Robert Naessens, Jozef Mostrey en Irené Herpoel (’t is ook geen vrouw). Daarnaast dienen nog vermeld : Jackie Demeyer en Rik Laloo (uit Brugge) die de grime verzorgde.

Aangemoedigd door dit sukses kon de groep worden uitgebreid en in oktober werd het eerste bestuur als volgt samengesteld : voorzitter Roger Vlaeminck, ondervoorzitter Paul Herteleer, sekretaris-penningmeester (what’s in a name) Andre Strubbe, regisseur André Declerck, dekorontwerper Hugo Perquy. (deze info heb ik verkregen van wijlen journalist Declerck van het Brugs Handelsblad)

 

Nu

Een hechte groep die herbegonnen is in 1998, steeds onder de kundige leiding van schoolmeester Piet Himpens,  die in een vlot systeem twee producties per jaar brengt, waaronder alle twee jaar een heuse jeugdproductie. Het niveau dat we spelen is ruimschoots aanvaardbaar, aangezien we in Gouden Meeuw-tornooien altijd wel met nominaties, vermeldingen en zelfs met Gouden Meeuwen naar huis komen .Zelfs vorig jaar viel er ons een tweede plaats te beurt in de Thaliawedstrijd van het A.W.T. met het stuk De knecht van twee meesters. De stukken die we brengen zijn van alle soort : Van humor tot bloedserieus. Van leuk tot verdrietig. Van luchtig tot zwaar. Van orde tot chaos... maar altijd willen we wel iets speciaals proberen, en dat maakt dikwijls wel het verschil.